Seans bitiminde çocuğunuzun “Sadece oynadık” demesi veya hiçbir şey anlatmaması sizi hayal kırıklığına uğratmasın. Bu, aslında terapinin ne kadar sağlıklı ilerlediğinin kanıtıdır.
- Mahremiyet: Byron Norton’a göre oyun odası, çocuğun tüm filtrelerini kaldırdığı “kutsal bir alandır”. Çocuk orada bazen size olan kızgınlığını oyuncaklara yükler. Eğer bunu size anlatırsa, kendini suçlu hissedebilir ve bir sonraki seansta artık dürüst davranamaz. Gizlilik, çocuğun özgürce iyileşmesini sağlar.
- Sağ Beyinden Sol Beyne Geçiş Zorluğu: Oyun sırasında çocuk sağ beynini (duygular, imgeler) kullanır. Siz seans çıkışında ona soru sorduğunuzda, onu sol beynini (mantık, analiz) kullanmaya zorlarsınız. Bu, rüyadan yeni uyanmış birine matematik problemi çözdürmek gibidir.
- Doğru Yaklaşım Nedir?: “Ne yaptınız?” yerine, “Senin için iyi geçtiği umuyorum, seni burada bekliyor olmak güzeldi” gibi cümleler kurun. Çocuğun seanstaki deneyimini sorgulamamak, ona duyduğunuz saygının en büyük göstergesidir.