Ebeveynler genellikle oyun terapisinin sadece “yaramazlık” yapan veya büyük travmalar yaşayan çocuklar için olduğunu düşünür. Oysa çocukların iç dünyası çok daha karmaşıktır. Bazen en “sorunsuz” görünen çocuk, aslında en çok yardıma ihtiyaç duyandır.
- Aşırı Uyumlu Çocuklar: Eğer çocuğunuz hiç hata yapmıyor, her söylenene “tamam” diyor ve mükemmeliyetçi davranıyorsa dikkat! Bu durum, çocuğun gerçek duygularını bastırdığının ve sevilmek için “maske” taktığının bir işareti olabilir. Deneyimsel Oyun Terapisi bu çocukların hata yapmanın güvenli olduğunu keşfetmesini sağlar.
- Oyun Kuramama ve Kısıtlı Oyun: Oyun, çocuğun doğal diliyken; eğer çocuk oyuncaklarla ne yapacağını bilemiyor ya da sürekli aynı sahneleri (örneğin sadece arabaları sıraya dizmek) tekrarlıyorsa, bu zihinsel veya duygusal bir tıkanıklığın sinyalidir.
- Regresyon (Gelişimsel Gerileme): Tuvalet eğitimini tamamlamış bir çocuğun tekrar altını ıslatması veya parmak emmeye başlaması, sinir sisteminin “Artık bu stresle baş edemiyorum, güvenli olduğum bebeklik dönemine dönmek istiyorum” demesidir.
- Somatik Şikayetler (Vücudun Sesi): Karın ağrısı veya mide bulantısı nedeniyle doktora gidip “tıbbi bir sorun yok” yanıtı alıyorsanız, çocuğunuz duygusal bir yükü bedeniyle taşıyor olabilir. Oyun terapisi, bu bedensel yükü oyun yoluyla serbest bırakır.